آبتاب: عراقچی گفت که جنگ در لبنان به خاطر جنگ ایران شروع شد و اوج گرفت. ما قطعاً نمیتوانستیم و نمیتوانیم دوستان خودمان را در لبنان تنها بگذاریم.
بخشهایی از این مصاحبه به شرح زیر است:
موگویی: آقای عراقچی، یک بحثی بود که خیلی از اصلاحطلبها مطرح میکردند. میگفتند لبنان را از توافق اولیه خارج کنیم و بگذاریم برای مرحله بعد. یعنی بهتر نبود لبنان را بگذاریم برای مرحله بعد؟
دکتر عراقچی: نه، نمیشد. جنگ در لبنان به خاطر جنگ ایران شروع شد و اوج گرفت. ما قطعاً نمیتوانستیم و نمیتوانیم دوستان خودمان را در لبنان تنها بگذاریم. بگوییم خب، حالا جنگ ما تمام شد، تو دیگر خودت میدانی. این نه از نظر شرعی درست است، نه اخلاقی، نه انسانی و از همه مهمتر، نه از نظر راهبردی. متحدی که به خاطر تو وارد جنگ شده، وقتی خودت خلاص شدی، بگویی خداحافظ. یعنی یک شریک راهبردی را از دست دادهای. اصلاً یک اشتباه راهبردی است. به همین دلیل اصرار کردیم که جنگ باید در همه جبههها متوقف شود. همه جبههها یعنی چه؟ یعنی این جنگ بین ما و آمریکا است و یکی از جبهههایش هم لبنان است. این فقط جنگ اسرائیل و حزبالله نیست. جنگ ما و شما هم هست. بنابراین باید در همه جبههها متوقف شود. روی آتشبس همزمان پافشاری کردیم و بالاخره آن را گرفتیم.در یادداشت تفاهم هم برای خاتمه جنگ پافشاری کردیم. بالاخره آن را گرفتیم. بزرگترین مخالف این یادداشت تفاهم و این توافق هم خود اسرائیل بود. همانطور که از روز اول هم گفت من اجازه نمیدهم دیگران برای امنیت من تصمیم بگیرند. منظورش این بود که ایران و آمریکا نشستهاند و برای امنیت من تصمیم میگیرند؛ اینکه من کجا بجنگم و کجا نجنگم. در داخل اسرائیل هم انتقادهای زیادی به نتانیاهو شد. به او گفتند اگر قرار بود جنگ اینطور تمام شود، بهتر بود اصلاً آن را شروع نمیکردی که جنگ به جایی برسد که ایران و آمریکا درباره ما تصمیم بگیرند.
موگویی: ولی خواسته او الان اجرا شد. یعنی فردای آتشبس آمد و لبنان را کوبید؛ همچنان هم دارد میزند؟ دو راه بیشتر نیست.یکی اینکه بجنگیم و آمریکا را تحت فشار قرار بدهیم تا اسرائیل از لبنان بیرون برود. راه دیگر هم این است که کجدار و مریز برویم جلو و مذاکره کنیم. خب، این هم نتوانسته اسرائیل را از لبنان بیرون بکشد.
دکتر عراقچی: اولاً اگر راه دیگری هست که بتواند این کار را انجام دهد، هیچکس مخالفتی ندارد؛ انجام بدهید.
موگویی: ولی قطعاً به نظر من پاشنهآشیل ما در این آتشبس، یا هر اسمی که روی آن بگذاریم، لبنان است.خیلی موضوع پیچیدهای است.ضمن اینکه آقای عراقچی، در توافق هم همه بندها را دوباره به همین موضوع منوط کردید. گفتید آتشبس در همه جبههها.الان آن بخش اول انجام نشده است.یعنی صدای خیابان بابت همین بلند شده است. الان صدای خیابان بلند شده که شما شریک راهبردیتان را رها کردید.
دکتر عراقچی: من یک چیزهایی باید بگویم که نمیتوانم همه را پخش کنید.حزبالله هم که از این توافق حمایت کرد.اینجا دیپلماسی دارد به کمک میدان میآید. ولی دیپلماسی نمیتواند هر کاری را که در میدان میخواستی انجام بدهی، انجام دهد.در حد خودش میتواند عمل کند. من میتوانم یک سند تولید کنم که از این به بعد ابزار فشار شما باشد. ما در توافق گفتیم مذاکرات برای توافق نهایی آغاز نخواهد شد مگر اینکه جنگ در لبنان متوقف شود و مذاکرات توافق نهایی هم به نتیجه نخواهد رسید مگر اینکه عقبنشینی کامل انجام شود. در بند اول آمده که تمامیت ارضی لبنان باید حفظ شود و توافق نهایی بر این بند صحه میگذارد؛ یعنی توافق نهایی باید در شرایطی باشد که تمامیت ارضی لبنان حفظ شده باشد. معنایش این است که اگر در آن زمان تمامیت ارضی لبنان خدشهدار باشد، یعنی تحت اشغال باشد، توافق نهایی نمیتواند شکل بگیرد.
این همان بندی بود که در روزهای آخر، وقتی اسرائیل گفت من قبول ندارم و شروع به پیشروی کرد، ما به توافق اضافه کردیم. همین باعث شد اسرائیل اعلام کند که این را قبول ندارد و اجرا نخواهد کرد. بعد از آن، فشارهای مختلفی وارد شد و آمریکاییها فعلاً مسیر دیگری را شروع کردند. دستکم آتشبس برقرار است و جنگ خاتمه پیدا کرده، اما عقبنشینی هنوز شروع نشده و این یکی از موضوعات سخت ما در آینده خواهد بود.