آبتاب: مرتضی رجایی خراسانی، گزارشهای تازه نهادهای بینالمللی نشان میدهد روند مهاجرتهای جهانی در سالهای اخیر با شتابی کمسابقه در حال افزایش است؛ روندی که تحت تأثیر همزمان جنگها، تغییرات اقلیمی، بحرانهای اقتصادی و بیثباتیهای اجتماعی شکل گرفته و به یکی از مهمترین چالشهای انسانی قرن حاضر تبدیل شده است.
بر اساس این گزارشها، سازمان ملل متحد اعلام کرده است که جهان با موجی پیچیده از جابهجاییهای انسانی روبهروست که ابعاد آن از مهاجرتهای داوطلبانه فراتر رفته و به سطح گستردهای از مهاجرتهای اجباری و پناهجویی رسیده است.
در بخش نخست این گزارش، نقش درگیریهای مسلحانه و جنگها بهعنوان اصلیترین عامل مهاجرتهای اجباری برجسته شده است. مناطق درگیر بحرانهای نظامی و سیاسی همچنان بیشترین سهم را در تولید جمعیت آواره دارند. تخریب زیرساختها، ناامنی گسترده و نبود دسترسی به خدمات اولیه زندگی، میلیونها نفر را مجبور به ترک خانه و کاشانه خود کرده است.
در همین زمینه، کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد اعلام کرده است که شمار افراد آواره در جهان به بالاترین سطح در دهههای اخیر رسیده و روند بازگشت این افراد به کشورهای مبدأ نیز با موانع جدی روبهروست.
در کنار جنگ، تغییرات اقلیمی نیز بهعنوان یکی از عوامل نوظهور و بسیار مهم مهاجرت معرفی شده است. افزایش دمای زمین، خشکسالیهای طولانیمدت، سیلابهای گسترده و کاهش منابع طبیعی، شرایط زندگی را در بسیاری از مناطق جهان دشوار کرده است. این وضعیت موجب شکلگیری پدیدهای به نام «مهاجرت اقلیمی» شده که بهسرعت در حال گسترش است.
بر اساس تحلیل کارشناسان، مهاجرتهای ناشی از تغییرات اقلیمی در آینده میتواند به یکی از بزرگترین چالشهای انسانی و امنیتی جهان تبدیل شود، زیرا این نوع جابهجاییها معمولاً در مقیاس وسیع و بدون برنامهریزی قبلی رخ میدهد.
در بخش دوم گزارش، به نقش بحرانهای اقتصادی در افزایش مهاجرت اشاره شده است. بیکاری، تورم، کاهش فرصتهای شغلی و شکاف عمیق طبقاتی از مهمترین عواملی هستند که افراد را به ترک کشور خود و جستجوی شرایط بهتر زندگی در سایر نقاط جهان سوق میدهند.
در این زمینه، سازمان بینالمللی مهاجرت سازمان بینالمللی مهاجرت تأکید کرده است که بخش قابل توجهی از مهاجرتها ناشی از فشارهای اقتصادی است و نه صرفاً تصمیمات فردی. این سازمان هشدار داده است که در صورت تداوم نابرابری اقتصادی جهانی، روند مهاجرتهای بینالمللی با افزایش بیشتری مواجه خواهد شد.
در ادامه گزارش آمده است که مسیرهای مهاجرتی در سالهای اخیر پیچیدهتر و پرخطرتر شدهاند. بسیاری از مهاجران برای رسیدن به کشورهای مقصد ناچار به استفاده از مسیرهای غیرقانونی و ناامن هستند؛ مسیری که در موارد متعدد با خطراتی مانند سوءاستفاده، قاچاق انسان و تهدید جانی همراه است.
در بخش سوم، به چالشهای کشورهای مقصد مهاجران پرداخته شده است. افزایش ورود مهاجران در برخی کشورها موجب فشار بر زیرساختهای شهری، خدمات عمومی و بازار کار شده است. این موضوع در برخی موارد به شکلگیری تنشهای اجتماعی و سیاسی در جوامع میزبان منجر شده است.
با این حال، کارشناسان سازمان ملل تأکید میکنند که مهاجرت صرفاً یک بحران نیست، بلکه در صورت مدیریت صحیح میتواند به فرصتی برای رشد اقتصادی، جبران کمبود نیروی کار و افزایش تنوع فرهنگی در کشورها تبدیل شود.
در این گزارش همچنین به وضعیت کودکان و گروههای آسیبپذیر در میان مهاجران اشاره شده است. بسیاری از کودکان مهاجر به دلیل شرایط دشوار سفر یا نبود امکانات در کشورهای میزبان، از تحصیل و خدمات اولیه محروم میمانند؛ موضوعی که میتواند پیامدهای بلندمدت اجتماعی و انسانی به همراه داشته باشد.
در این گزارش تأکید شده است که پدیده مهاجرت یک مسئله چندبعدی و پیچیده است که با مسائل امنیتی، اقتصادی، زیستمحیطی و انسانی جهان ارتباط مستقیم دارد. به همین دلیل، حل آن نیازمند همکاری گسترده بینالمللی و سیاستگذاری هماهنگ در سطح جهانی است.
سازمان ملل متحد به همراه نهادهای وابسته از جمله کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد و سازمان بینالمللی مهاجرت بر ضرورت رسیدگی به ریشههای مهاجرت، توسعه مسیرهای قانونی جابهجایی و حمایت از کشورهای میزبان تأکید کردهاند.
در پایان این گزارش آمده است که مدیریت علمی و انسانی پدیده مهاجرت میتواند از یک بحران جهانی، فرصتی برای توسعه پایدار و همگرایی بینالمللی بسازد؛ فرصتی که تحقق آن وابسته به تصمیمات و همکاری دولتها در سطح جهانی است.