ترید کردن «نفت دیجیتال» صرفاً بر اساس جو بازار، درست مثل پوشش ریسک احساسی با اوراق قرضه خزانهداری در زمان ریسکگریزیِ مربوط به بحران هرمز است! هر دوی اینها روی یک خانه پوشالی بنا شدهاند که فقط روی کاغذ منطقی به نظر میرسد.
تفاوتشان در چیست؟ نفت حداقل شاخص فیزیکی «برنت تاریخدار» را دارد. اما اوراق قرضه خزانهداری؟ از پایه و اساس فقط روی جو و احساسات میچرخد…