آبتاب– درمان سرطان در دهه‌های اخیر دچار تحولی بنیادین شده است. یکی از مهم‌ترین ابزارهای این تحول، پادتن‌های مونوکلونال هستند. این مولکول‌ها به طور اختصاصی گیرنده‌های خاصی را بر سطح سلول‌های سرطانی شناسایی می‌کنند و با اتصال به آن‌ها، مسیر رشد تومور را مختل می‌سازند.
برخی از این پادتن‌ها با فعال‌سازی دستگاه ایمنی، سلول سرطانی را برای تخریب علامت‌گذاری می‌کنند. برخی دیگر با انتقال مواد سمی به درون سلول هدف، آن را از بین می‌برند. این روش‌ها نسبت به شیمی‌درمانی سنتی، آسیب کمتری به بافت‌های سالم وارد می‌کنند.
در سال‌های اخیر، ترکیب پادتن‌های مونوکلونال با درمان‌های دیگر، مانند ایمنی‌درمانی، نتایج بسیار امیدوارکننده‌ای به همراه داشته است. نرخ بقا در برخی سرطان‌ها به شکل قابل توجهی افزایش یافته است.
با وجود موفقیت‌ها، مقاومت دارویی و هزینه بالا همچنان چالش‌آفرین است. پژوهشگران در تلاش‌اند با شناسایی نشانگرهای زیستی دقیق‌تر، درمان را برای هر بیمار شخصی‌سازی کنند.
این مسیر نشان می‌دهد که آینده درمان سرطان به سمت پزشکی دقیق و مبتنی بر ویژگی‌های مولکولی هر تومور پیش می‌رود.