آبتاب– سازمان جهانی هواشناسی در تازه‌ترین گزارش خود که هم‌زمان با نشست جهانی تغییرات اقلیمی منتشر شد، هشدار داد که سال ۲۰۲۵ با احتمال بسیار زیاد در فهرست گرم‌ترین سال‌های تاریخ بشر قرار خواهد گرفت. این گزارش نشان می‌دهد که میانگین دمای سطح زمین در ماه‌های آغازین سال، افزایش چشمگیری نسبت به دوره پیشاصنعتی داشته و روند گرمایش جهانی با شتابی بی‌سابقه ادامه دارد.
طبق داده‌های ارائه‌شده، افزایش دما تنها محدود به سطح زمین نیست، بلکه دمای اقیانوس‌ها نیز به بالاترین سطح ثبت‌شده رسیده است. این گرمایش اقیانوسی، تبخیر گسترده، طوفان‌های شدید، نابودی زیستگاه‌های مرجانی و تغییر الگوهای آب‌وهوایی را در پی داشته است. در قطب شمال نیز کاهش چشمگیر یخ‌های دریایی ثبت شده و حجم یخ پس از فصل انجماد زمستانی به یکی از پایین‌ترین سطوح خود رسیده است. همین روند در جنوب کره زمین نیز دیده می‌شود؛ جایی که میزان یخ‌های قطب جنوب بسیار کمتر از میانگین سال‌های گذشته گزارش شده است.
پیامدهای این گرمایش جهانی تنها جنبه محیط‌زیستی ندارند، بلکه برای اقتصاد، امنیت غذایی، سلامت عمومی و ثبات اجتماعی نیز تبعات سنگینی به همراه دارند. در بسیاری از کشورها موج‌های گرمای مرگبار، سیلاب‌های ناگهانی، توفان‌های شدید و خشکسالی‌های طولانی موجب نابودی محصولات کشاورزی و افزایش قیمت مواد غذایی شده است. همچنین، افزایش دما زمینه‌ساز گسترش بیماری‌های نوپدید و انتقال سریع‌تر عوامل بیماری‌زا در مناطق مختلف جهان شده است.
دبیرکل سازمان جهانی هواشناسی در یک پیام رسمی اعلام کرد که عبور مکرر دما از آستانه یک و نیم درجه، جهان را در معرض آسیب‌های غیرقابل بازگشت قرار می‌دهد. او تأکید کرد که دولت‌ها باید در کوتاه‌ترین زمان، کاهش شدید گازهای آلاینده، گذار به انرژی‌های پاک، گسترش حمل‌ونقل سبز و حفاظت از جنگل‌ها را در دستور کار قرار دهند.
این گزارش هشدار می‌دهد که اگر روند فعلی ادامه یابد، احتمال وقوع رکوردهای جدید در گرمایش جهانی بسیار بالاست و این موضوع می‌تواند مسیر تغییرات اقلیمی را به نقطه‌ای بدون بازگشت نزدیک کند؛ نقطه‌ای که در آن، حتی با کاهش انتشار گازها، بازگرداندن دمای زمین به سطح امن بسیار دشوار خواهد بود.
در پایان گزارش آمده است که جهان تنها با همکاری جهانی، اقدام فوری و پذیرش مسئولیت مشترک می‌تواند از بدترین پیامدهای بحران اقلیمی جلوگیری کند. کارشناسان توصیه کرده‌اند که کشورهای ثروتمند باید در کاهش انتشار گازها پیش‌قدم شوند و در کنار آن، به کشورهای درحال‌توسعه برای سازگاری با تغییرات اقلیمی کمک مالی و فنی ارائه دهند.