آبتاب– تحقیقات جدید نشان می‌دهد که کشورهای آفریقایی در مسیر دستیابی به اهداف توسعه پایدار با یک تضاد اساسی روبه‌رو هستند. از یک‌سو نیاز فوری به توسعه اقتصادی، اشتغال‌زایی و امنیت غذایی وجود دارد، و از سوی دیگر، باید انتشار گازهای گلخانه‌ای کاهش یابد تا محیط زیست حفظ شود.
در بسیاری از کشورها، بخش کشاورزی بزرگ‌ترین منبع اشتغال است، اما روش‌های سنتی زراعت مانند سوزاندن بقایای گیاهی و مصرف بی‌رویه کودهای شیمیایی باعث افزایش گازهای گلخانه‌ای می‌شود.
کارشناسان پیشنهاد داده‌اند که دولت‌ها با حمایت مالی و فنی، کشاورزی هوشمند اقلیمی را جایگزین روش‌های قدیمی کنند. این نوع کشاورزی با استفاده از فناوری‌های نو مانند آبیاری دقیق، کوددهی هدفمند و کشت‌های مقاوم به خشکی، هم بهره‌وری را افزایش می‌دهد و هم به حفظ خاک و آب کمک می‌کند.
برآوردها نشان می‌دهد که برای اجرای چنین طرح‌هایی، تا سال ۲۰۳۰ بیش از دو تریلیون دلار سرمایه‌گذاری نیاز است. با این حال، تنها بخش کوچکی از منابع مالی جهانی به این حوزه اختصاص یافته است. تحلیلگران هشدار می‌دهند اگر سیاست‌های توسعه و اقلیم هماهنگ نشوند، ممکن است کشورهای فقیر آفریقا میان فقر و تخریب محیط زیست گرفتار شوند.