اگر نظر آقای لاریجانی مورد نخست است، به صراحت و بدون لکنت زبان آن را اعلام کنند تا او را در شمار سیاستورزان قائل به لزوم تسلط “نگاه ملی” به امر حکمرانی، تقسیمبندی کنیم، اما اگر نظرش مورد دوم است، در آن صورت باید گفت؛ آب در هاون میکوبد، زیرا با همان منطقی که وی دیگر ایرانیان را از حق مشارکتِ کامل سیاسی محروم میداند، “انقلابیهای کاسبکار” نیز با همین منطق، وی و همفکرانش را از دایره بیرون میدانند!
وقتی اصل تبعیض به رسمیت شناخته شد، طبیعی است که حد یقف هم نداشته باشد و “خالصسازی” را به منتهی درجۀ خود برساند!