آبتاب، «گیمپی گیمپی»، گیاه سمی که معمولاً در جنگلهای بارانی استرالیا و اندونزی یافت میشود، آنقدر خطرناک است که گزیدهشدگان توسط آن احساس خود را به «برقزدگی» و «گُر گرفتگی» تشبیه کردهاند، و حتی در یک مورد منجر به خودکشی قربانی شده است. قربانیان این گیاه خطرناک گفتهاند که دچار بثورات بسیار بزرگ قرمز رنگ و تورم اندامها شدهاند، و دردشان به قدری غیرقابل تحمل بوده که خواب را چشمشان ربوده است. در یک مورد خاص، مردی که توسط گیمپی گیمپی گزیده شده بود، تحت چنان درد جسمانی و فشار روانی قرار گرفت که با شلیک به سرش خودکشی کرد.
به گزارش العربیه فارسی، بر اساس روایات، گیمپی گیمپی را اولین بار مهاجران اروپایی در استرالیا به طرزی دراماتیک کشف کردند. بر اساس گزارشها، این گیاه خطرناک در سال ۱۸۶۶ اسب یک نقشهبردار جاده را گزید، که باعث شد حیوان بینوا طی تنها دو ساعت دیوانه شود و بمیرد.
گیمپی گیمپی سوزنهایی دارد که وقتی جانور یا انسانی با آنها برخورد میکند، سمی را به بدن قربانی خود وارد میکنند که مدام حس سوختن را افزایش میدهد، و تا مدتها بهطور طبیعی کاهش پیدا نمیکند. سم به قدری قوی است که گیاه حتی در برخورد یکثانیهای هم میتواند چنین واکنشی برانگیزد.
قربانیان این گیاه گفتهاند که دچار بثورات بسیار بزرگ قرمز رنگ و تورم اندامها شدهاند، و دردشان به قدری غیرقابل تحمل بوده که خواب را چشمشان ربوده است. در یک مورد خاص، مردی که توسط گیمپی گیمپی گزیده شده بود، تحت چنان درد جسمانی و فشار روانی قرار گرفت که با شلیک به سرش به زندگی خاتمه داد.
«باغ گیاهان سمی آلنویک» در شمال بریتانیا، که حدود ۱۰۰ گونه گیاه سمی، مسمومکننده و مخدر را در خود جای داده است، یک نمونه گیمپی گیمپی هم دارد که موجب جذب توریستها و گیاهشناسان بسیاری به این باغ گیاهی میشود.
آلنویک را جین پرسی، دوشس نورثامبرلند، در قطعه زمینی که از شوهر اشرافزادهاش به ارث برده بود بنا کرد. پرسی که عاشق گیاهان بود، میخواست کاری واقعاً متفاوت انجام دهد، و با الهام گرفتن از یک باغ معروف گیاهان سمی در ایتالیا بود که متعلق به خانواده مدیچی بود، باغ آلنویک را بنیان گذاشت.
وبسایت آلنویک میگوید بازدیدکنندگان به هیچ وجه مجاز به بو کردن، لمس کردن، یا مزه کردن هیچیک از گیاهان داخل باغ نیستند، و تاکید میکند که با این وجود هنوز هم برخی افراد به خاطر «استنشاق گازهای سمی گیاهان» بیهوش میشوند.