آبتاب– حسینعلی میراحمدی- وظیفه کوهنوردان در قبال لذتی که از کوه میبرند سنگینتر از سایر افرادی است که به کوه میروند (حفظ محیط زیست). زیرا ایشان کوهستان را بهتر شناخته و از موهبتهای آن بیشتر استفاده میکنند. آگاهی دادن به سایرین و کسانیکه به عنوان گردشگر به مناطق کوهستانی میآیند و هیچگونه اطلاعاتی از این محیطها ندارند و اصولاً اهمیت کوهها را نمیدانند و مطلع ساختن همه از اینکه کوهها چه نقشی در زندگی انسانها دارند. جمع آوری زباله ها (حفظ محیط زیست):
1- زباله های ناشی از فعالیتهای کوهنوردی را در کیسه ای جمع کرده و با خود به پایین بیاورید.
2- از چال کردن و مخفی کردن زباله ها در پشت سنگها و زیر خاک خودداری نمایند.
3- با احتیاط کامل در کوه و جنگل از آتش استفاده نموده و با اطمینان خاطر از خاموشی آتش محل را ترک نمایند و درصورت امکان از آتش کپسولهای گازی و غیره استفاده نموده و از ایجاد آتش در روی زمین ممانعت به عمل آورند.
4- از آلوده نمودن آب بخصوص در سرچشمه ها خودداری نمایند.
5- از ایجاد صدای غیرضروری که موجب وحشت حیوانات و یا برهم زدن آرامش دیگر کوهنوردان می شود خودداری نمایند.
6- برای حفظ پوشش گیاهی کوهستان از راههای مالرو استفاده نمایند.
7- از نوشتن نام خود و یا گروه کوهنوردی، بوسیله رنگ و سایر ابزار برروی سنگهای مسیر و در و دیوار پناهگاهها جداً خودداری نمایند.
8- گیاهان و گلها را نچینید و آنها را زیر پا له نکنید.
9- شاخه درختان را نشکنید.
10- فراهم سازی وضعیت مناسب برای كوهها با تبلیغ حفاظت آنها و پیشبرد توسعه پایدار در این مناطق.
11- افزایش آگاهی در مورد اكوسیستم های كوهستانی و اهمیت آنها در تأمین آب و بعضی از كالاهای استراتژیک و خدمات.
12- تبلیغ و دفاع از میراث فرهنگی جوامع كوهستانی (حفظ محیط زیست).
13- توجه به درگیری ها در مناطق كوهستانی و كمک به پیشبرد صلح در این مناطق، یكی از شعارهای اصلی این سال میگوید «ما همه مردمان كوهستانیم» و هدف از طرح این شعار این است كه بدانیم همه مردم وابسته كوه و تحت تأثیر آنها هستند.