آبتاب– استاد شکوفه دیوانی (مادر تای چی چوان ایران)- استاد شکوفه دیوانی عنوان بانوی تای چی ایران را از استاد بزرگ مرحوم آقای حسین داوودی پناه (داداشی) دریافت کرده اند و اولین زن تای چی کار ایران می باشند. ایشان افتخارات بسیاری در رقابت های ملی و بین المللی کسب نموده اند و تألیفات متعددی دارند و از دلسوزان این رشته می باشند. همچنین، استاد دیوانی طی سالهای پر بار خدمتشان قهرمانان بسیاری را در رشته تای چی چوان را برای جامعه ی ورزشی ایران تربیت کرده اند.
هیچ ورزشی را نمیتوان یافت که به اندازه «تای چی چوان» به انسان آرامش ببخشد. تمام اندیشمندانی که عمر خود را در جهت بهبود جوامع بشری سپری نموده اند، اصول افکار و عقاید خود را بر رستگاری روح آدمی بنیاد نهاده اند. آنان رستگاری روح را در «کنترل خود» و یا «مقهور نمودن خود» می دانسته اند و در جهت تکامل صفات برجسته انسانی و ایجاد هماهنگی و تعادل در خود همگام با گسترش محدوده نیکی ها از راه کمک به دیگران تلاش کرده اند که این مهم سنگ گران زیربنای هنرهای رزمی بویژه «تای چی چوان» را شامل میشود. توجه داشته باشیم که عمر بشر محدود است و انسان اگر نتواند راهی صحیح برای حفظ سلامتی خود بیابد، عمری را در نگرانی خواهد گذراند. امروزه از حرکات تای چی چوان برای درمان بیماریهای گوناگون استفاده میشود و این هنر رزمی نه تنها در بین مردم چین بلکه در سراسر جهان مورد توجه قرار گرفته است. در این ورزش به کلیه اندامهای داخلی بدن از جمله: قلب، ریه، کبد، طحال، کلیه ها، ستون فقرات، مفاصل، استخوان ها، تاندونها و ماهیچه ها توجه شده، ضمن اینکه ذهن در تمام مدت هشیار و متمرکز بر اجرای حرکات است. تداوم تمرینات تای چی چوان حتی در کوتاه مدت نگرانیهای جسمی و روحی را از افراد دور می کند. شایان ذکر است که تای چی چوان را تئوری وار نمیتوان شناخت، بلکه نیاز است تا برای یادگیری آن وقت صرف شود و در این راه صبور بود. هدف اصلی در این تمرینات ورزشی در وهله اول تربیت و ساختن بدن به منظور ایجاد توانائی های لازم جهت انجام فرمهای تای چی چوان است و در وهله دوم باید به جنبه های کاربردی و تأثیرات حیرت آور این حرکات بر ارگان های اصلی و اندام های بدن اشاره کرد. برای آموزش هنر رزمی تای چی چوان باید به سه اصل مهم توجه شود که عبارتند از: آموزش و بکاربردن صحیح تکنیکها و تربیت ذهنی، استعداد ذاتی و شکیبائی و مداومت تمرین که از این سه اصل مهمترین آنها آموزش صحیح و بکاربردن تکنیکهاست. اگر آموزش غلط باشد و تکنیک غلط آموخته شود، هیچگونه موفقیت چشم گیری مشاهده نخواهد شد، حتی اگر هنرجو از استعداد بالایی برخوردار باشد؛ ولی چنانچه روش آموزش صحیح و تکنیکها نیز درست آموزش داده شوند، حتی اگر هنرجو از استعداد متوسط و پایین تری هم برخوردار باشد با شکیبایی و تداوم تمرین به موفقیت خواهد رسید. باید گفت که استعداد ذاتی بطور یکنواخت میان افراد تقسیم نشده است و هیچ هنرجویی در هیچ رشته ای نمیتواند تنها روی استعداد ذاتی خود تکیه کند بلکه در آموزش صحیح استعداد، مداومت و شکیبائی در تمرینات همچون دانه های زنجیر به هم متصل و چسبیده اند.
اساس ورزش تای چی چوان غلبه نرمی بر سختی است و در اولین مرحله قدم گذاشتن در این وادی آرامش بدست می آید. این آرامش بایستی جامع و در کل بدن باشد، بطوریکه هر عضله، مفصل و استخوان گذرگاهی بدون انسداد برای جریان نیروی حیاتی «چی» باشد. احساس نیروی حیاتی و به گردش درآوردن آن در کل بدن امری است که هنرجو حرکت نیروی حیاتی را هنگام انجام استقرارها و حرکات تای چی چوان در درون خویش احساس خواهد کرد و این زمانی است که نشاط و شادابی عمیقی را در عمق درون خود حس مینماید. در مراحل پیشرفته تر بعدی می توان علاوه بر چرخش نیروی حیاتی «چی» آن را در نقاط مختلف بدن ساکن نموده و جذب کرد که این امر موجب زنده و تازه ماندن بافتها و استخوانها شده و از تخریب آنها جلوگیری میکند. حال این پرسش مطرح است که چگونه میتوان نیروی حیاتی «چی» را در اندامها و استخوانها ساکن نمود؟ پاسخ به این پرسش نیازمند بحث های طولانی و تخصصی است که در این مبحث صرفاً به این نکته اشاره میکنم که اینجا نقطه بازیافت جوانی است و در این مرحله است که با تندرستی پایدار، عمری طولانی با طراوت و با نشاط خواهیم داشت و راه بدست آوردن ارزنده ترین نعمت خداوندی راهی است بس دراز که رهروان شکیبا و عاشق خود را میطلبد. در پایان باید این نکته مهم را یادآور شوم که تای چی چوان را باید از متخصصان با تجربه آن ورزش آموخت تا به مفاصل و اندامهای بدن هنرجو هیچگونه آسیبی وارد نشود. آقای تسای چی ین رئیس دانشگاه ملی پکن، میگوید: “تمرینات تای چی چوان سلامتی را به انسان می آموزد و در این ورزش فرد همه چیز را به دست می آورد بدون آنکه چیزی را از دست بدهد.”