آبتاب– فاطمه مهسا کارآموزیان- مشارکت زنان در تمامی ابعاد جامعه از حقوق اساسی بشر است. اما در سرتاسر جهان، زنان نسبت به مردان مشارکت کمتری در ساختار سیاسی و اجتماعی جوامع دارند. با نگاهی به گذشته میتوان دریافت که اگرچه گروهی از زنان تلاشهای چشمگیری برای زدودن تصویر چهره ناتوان از همجنسان خود با هدف دستیابی به حقوق اساسی انجام داده اند ولی روند پیشرفت بسیار کند است. شاید این موضوع از یک بعد ریشه در نگاههای تبعیض آمیز نسبت به زنان در جوامع مختلف دارد اما از دیگر سوی باید به نکته مهمی اشاره کرد و آن این است که زنان در هر جامعه ای باید توانمندی های خود را باور داشته باشند. یک زن باید خود را به عنوان یک زن توانمند بشناسد و باور کند که می تواند.
به عقیده نگارنده جامعه زنان زمانی پیشرفت چشمگیری خواهد داشت که هر زن صمیمانه دست دیگری را گرفته و در مسیر آگاهی و توانمندی همراهی کند. باور کنیم که بیشتر از آنچه که مردان می توانند مانعی برای حضور زنان در جامعه باشند، این خود زنان هستند که با رقابتهای ناصحیح و باورهای اشتباه حتی به شکل زن ستیزانه به اعمال خشونت علیه همجنس خود دست میزنند. شاید بتوان گفت که این اخلاق ریشه در برخی سنتهای رایج و بعضا اشتباه در جوامع دارد که البته پیامدهای زیانبار بسیاری حتی بر اتحاد و همدلی در بین توده های مردم به همراه خواهد داشت. هرچند ممکن است دیدگاههای مختلفی در این زمینه وجود داشته باشند، اما نباید فراموش کنیم که گاهی حتی بهبود آموزش زنان با وجود رفتارهای غلطی که در فرهنگ یک جامعه نهادینه شده است، کمک چندانی به پیشرفت آنها چه در کشورهای توسعه یافته و چه در حال توسعه نکرده و نمیکند.
بر اساس آمارهای منتشر شده در سال ۲۰۱۹ از سوی سازمان ملل متحد، تعداد سیاستمداران زن در سطح جهان طی ۲۵ سال گذشته دو برابر شده است، اما هنوز تعداد کمی از کرسی های پارلمان در اختیار زنان است و حضور زنان در مناصب بالای سیاسی بسیار اندک است. همچنین، از تعداد ۵۰۰ مدیر اجرایی که پردرآمدترین شرکتها را مدیریت میکنند، فقط کمتر از ۷ درصد زن هستند. از سوی دیگر، یک زن بخش مهمی از ساعات روزانه خود را مشغول به انجام کارهای خانگی و مراقبت از خانواده است که گاه هیچ دستمزدی در قبال ان دریافت نمی کند. جایزه نوبل که برای دستاوردهای برجسته علمی، و فرهنگی اعطا می شود طی سالهای ۱۹۰۱ تا ۲۰۱۹ به بیش از ۹۰۰ نفر اعطا شده است که تنها ۵۳ نفر از آنها زن بوده اند و ۱۹ نفر از این زنان در بخش‌های فیزیک، شیمی، و فیزیولوژی یا پزشکی نقش آفرینی کرده بودند که در این میان ماری کوری تنها زنی بوده است که دو بار موفق به دریافت این جایزه شده است.
متاسفانه، گاه جنجالهای رسانه ای برای احقاق حقوق زنان بیشتر روند پیشرفت آنها را کند کرده است، حتی با وجود آنکه درصد کمی از اخبار سنتی و اخبار دیجیتال به وضوح کلیشه های جنسیتی را به چالش می کشند.
شایان ذکر است که در یک جامعه پایدار هیچ انسانی نباید نادیده گرفته شود. مهم است که بدانیم، زنان هر سرزمینی به عنوان یک مادر، همسر و یا دختر خانواده می توانند نقش حمایتی از مردان داشته باشند و همراه آنها در بهبود وضعیت جامعه در تمامی ابعاد نقش ایفا کنند. شاید زمان آن رسیده است که محققان حوزه فرهنگ و اجتماع در هر جامعه به کمک آمده و با در نظر گرفتن نگرشهای صحیح و کارآمد، راهکارهای مفیدی برای زدودن غبار تبعیض از چهره جامعه اقدام کنند که قطعا برای تحقق این هدف نیازمند زیرساختهای اقتصادی پایدار نیز هستیم.
