آبتاب– الهه مهرنیا- کلمه ی فمینیست یک کلمه فرانسوی است، Femina؛ به معنای جنس زن که اواخر دهه ی ۱۹۶۰ بعد از جنگ ظهور پیدا می کند و وجهه ی سیاسی و اجتماعی به خود می گیرد. فمینیست، به زن یا مردی گفته می شود که برای حقوق برابر زن و مرد تلاش می کند. بر خلاف اعتقادات بعضی از افراد، فمینیست به معنای مرد ستیزی یا برتری زنان بر مردان و اختلاف افکنی بین زنان و مردان نمی باشد؛ بلکه تلاشی بوده برای به دست آوردن حقوق از دست رفته ی زنان در طول تاریخ بشری.
از دیدگاه فمینیست ها زن و مرد، جفت های متضاد هم نیستند؛ چراکه در نبود هر کدام از آنها دیگری را نمیتوان تعریف کرد، بلکه معنای آنها در نسبت و ارتباط با هم می باشد.
فمینیست به مسائل زنان از قبیل: حق برابری، حقوق زنان، مادر و رابطه ی او با کودک، افکار و احساسات زنان، حقوق برابر جنسیتی در فرهنگ و جامعه، حق رأی، حق کار، درآمد یکسان، حق مالکیت، حق تحصیل، حق برابر در ازدواج، حق سقط جنین (قانونی)، حق مرخصی زایمان، حق محافظت از زنان و دختران در برابر تجاوز جنسی، خشونت خانگی، حق انتخاب نوع پوشش، آزار جنسی، تجاوز جنسی و … توجه داشته است.
به نظر فمینیست ها به زنان ستم شده و مردان در اولویت بوده اند، این نظام پدرسالاری و مرد محوری بر تمام سطوح فرهنگی و سیاسی و اقتصادی حکم فرما بوده و با زنان جامعه بصورت منصفانه رفتار نشده است و به همین خاطر در قبال حقوق زنانه ی خود مبارزه می کنند.
تاریخ جنبش فمینیستی در ایران به اواخر دوره ی قاجار بر می گردد. تا به امروز، مانع اصلی اجرای حقوق زنان در ایران غرب زدگی دانستن کلمه و مفهوم «فمینیست» بوده است.