عبادت به جز خدمت خلق نیست!

   14067


از مرحوم صاحب جواهر نقل شده است که اگر خداوند جانت را بگیرد و سپس به تو باز گرداند و یا این که به تو بگویند که تا چند روز دیگر زنده هستی چه می کنی؟ آیا به عبادت و نماز صرف می گذارنی یا کار دیگر انجام می دهی؟ آن بزرگوار می فرماید: "این مدت را به خدمت خلق خدا مشغول می شوم."

   روزی حضرت موسی بن عمران (ع) سؤال کرد، خدایا اگر تو انسان بودی چه عبادتی را انجام می دادی؟ البته، منظور موسی (ع) این بود که بداند کدام عبادت بیشتر مطلوب خداست. خداوند متعال وحی فرمود: "ای موسی، اگر مخلوق بودم خدمت به خلق می کردم؛ اما برای خدا."

   در «کافی» جلد دوم، درباره رفع نیاز مؤمن نقل شده است: "روزی «صفوان» در محضر امام صادق (ع) نشسته بود که ناگهان مردی که برایش گرفتاری پیش آمده بود به خدمت حضرت رسید و گرفتاریش را شرح داد. امام (ع) به «صفوان» دستور فرمودند که فورا حرکت کن و برادر خود را در کارش یاری کن. «صفوان» رفت و پس از توفیق در اصلاح کار و حل مشکل او به پیش حضرت بازگشت. امام (ع) در مورد کار او سؤال نمودند. «صفوان» گفت: "خدا اصلاح کرد." حضرت خطاب به وی گفتند که همین حاجتی که برآوردی از هفت طواف دور کعبه «محبوب تر» و «برتر» است.

     «سید جواد عاملی» صاحب مفتاح الکرامه از شاگردان «علامه سید مهدی بحرالعلوم» (ره) است. شبی موقع صرف شام، علامه‎ بحرالعلوم، سید را به منزل خویش احضار کرده و وقتی شاگرد به منزل استاد میرسد؛ می بیند استاد کنار سفره نشسته و دست به غذا نمی زند و شاگرد را مورد عتاب قرار داده، می فرماید: "سید جواد! از خدا نمی ترسی، از خدا شرم نداری؟" شاگرد که متحیر مانده، تقصیر خود را از استاد جویا می شود؟ خلاصه، قضیه به این صورت بوده که سید جواد همسایه ‎ای داشته که هفت شبانه روز چیزی برای خوردن نداشته‎ است و از بقال خرما قرض می کرده و روز هفتم دیگر بقال به او قرض نداده و شرمنده شده است. شاگرد اظهار بی اطلاعی می کند. علامه او را مورد توبیخ قرار می دهد که همه‎ داد و فریاد‎های من برای این است که چرا اطلاع نداشتی وگرنه، اگر با خبر بودی و کمک نمی کردی مسلمان نبودی، سپس سینی غذای بزرگی را که آماده کرده بود و مقداری پول به شاگرد می دهد تا به همسایه‎ اش برساند.

   تا توانی به جهان خدمت محتاجان کن                                       به دمی یا درمی یا قلمی یا قدمی

منبع:

رضا مختاری. سیمای فرزانگان. انتشارات دفتر تبلیغات حوزه‎ علمیه قم ـ چاپ هشتم. ص 351. 1374.


نظر شما