مطالعات زنان و بی مهری های ناتمام

   112241

سمانه یحیی پور- فارغ التحصیل مطالعات زنان


هر بار که خبر آزمون استخدامی اعلام میشود به دقت دفترچه را زیر و رو میکنم که شاید نام و نشانی از "رشته مطالعات زنان" پیدا شود و شاید دری به روی فارغ التحصیلان رشته مطالعات زنان گشوده شود، اما بجز چندبار و بصورت کاملاً محدود تا کنون فرصت برای رقابت فارغ التحصیلان این رشته جهت کسب مناصب استخدامی کشور دیده نشده است. این تلاش فقط به بررسی دفترچه های آزمونهای استخدامی ختم نشد، بارها و بارها در حد بضاعت از درگاه های مختلف بصورت رسمی و غیررسمی "پیرامون آینده شغلی دانشجویان رشته مطالعات زنان" پیگیری هایی انجام شد؛ از جمله:

1-  پیش نشست اولین همایش مطالعات زنان که به همت دانشکده حقوق دانشگاه خوارزمی در دی ماه سال 96 با حضور سرکار خانم دکتر مافی نماینده محترم مجلس شورای اسلامی برگزار شد که به تفصیل به این موضوع پرداخته شد و قول پیگیری داده شد...!؟

2- در پیش نشست دیگری ذیل عنوان همان همایش در بهمن ماه سال 96 با حضور جناب آقای دکتر اسحاقی دبیر محترم کارگروه مطالعات زنان شورای عالی انقلاب فرهنگی مسائل مطرح و حتی نامه ای مفصل با ذکر خوشه های شغلی ارائه گردید و قول پیگیری داده شد...!؟

3-  بارها و بارها در جلسات و نشست های رسمی و غیررسمی با مدیران مربوطه حول این موضوع گفتگو و مطالبه گری داشته ایم...!؟

اما با همه این تلاش ها همچنان شاهد اجحاف و ظلم فاحش آزمونهای استخدامی کشور پیرامون برخی رشته های دانشگاهی از جمله "رشته مطالعات زنان" می باشیم. هربار که چنین آزمونهایی برگزار می گردد و فرصتی برای فارغ التحصیلان این رشته قرار داده نمی شود غم و اندوه ما مضاعف می گردد، از اینکه کم و کاستی نسبت به رشته های دانشگاهی دیگر نداریم و حتی کارآیی و اهمیت اجرایی این رشته از بسیاری رشته های نمایشی دیگر بیشتر است.

با توجه به اینکه بخش اعظم کشور و حتی دستگاههای اجرایی کشور با این رشته و کاربرد آن آشنایی لازم را ندارند، معرفی و تبیین جایگاه این رشته نیازمند مطالبه و پیگیری اساسی است که  این مهم توسط دانشجویان و فارغ التحصیلان و اساتید و مدیران توانمند این رشته قابلیت گره گشایی دارد. هرچند که بر این نکته واقفیم که یک راه ایجاد اشتغال برای دانشجویان این رشته آزمونهای استخدامی است، اما دانشجویان این رشته نیز باید فرصت رقابت در این عرصه را داشته باشند و حق بدیهی آنان است. در پایان تأکید میگردد گره گشایی از این مسئله جز با حرکت جمعی و اتحاد بین دانشجویان و فارغ التحصیلان این رشته محقق نمیگردد، لذا تلاش همه جانبه و پرهیز از انفعال و صرفاً غُر زدن دانشجویان این رشته را به حق بدیهیشان خواهد رساند.


نظر شما