بودجه مملکت برای مملکت است نه محل چراغانی برای من

   112664

کریم آزاد


وقتی مرحوم دکتر مصدق پیروزمندانه از دادگاه لاهه به میهن برگشته بود، تمام ایران و مخصوصاً در تهران همه جا جشن و چراغانی بود. مرحوم دکتر مصدق به محض اینکه از هواپیما پیاده شد از مرحوم باقر کاظمی، کفیل نخست‌ وزیری که به استقبال او آمده بود، پرسید: "در غیبت من از بودجه محرمانه نخست‌ وزیری برداشتی شده است یا خیر؟" مرحوم کاظمی جواب می‌دهد، چون اهالی و کسبه جنوب ‌شهر می‌خواستند در این جشن ملی شرکت کنند و قدرت مالی نداشتند؛ ما از بودجه محرمانه شش هزار تومان برای چراغانی و مشارکت آنها در جشن عمومی پرداختیم. دکتر مصدق علیر‌غم اینکه برای مرحوم کاظمی احترام خاصی قائل بود، با تندی می‌گوید که این بودجه مملکت است نه محل چراغانی برای من، و همانجا کیفش را روی پایش می‌گذارد و دسته چک شخصی خود را در می‌آورد و یک برگ چک‌ شش هزار تومانی صادر می‌کند و آن را به مرحوم کاظمی می‌دهد و می‌گوید این را همین امروز به جای مبلغی که از حساب برداشته‌اید، بگذارید.

باید بگویم درود به روح و شرف این مرد بزرگ و با اخلاق که شعور درک بیت المال و بودجه عمومی کشور را داشت. چه بر سر برخی آمده است که به جز بودجه عمومی از منبع دیگری برای امور شخصی خود هزینه نمی کنند، و با ظاهر سازی و عوام فریبی خود را متخلق به اخلاق و وجدان و عدالت و خدا و .....نیز معرفی می کنند، در صورتیکه از هر گونه دخل و تصرفی در بیت المال کوتاهی نیز نکرده اند.


نظر شما