تراژدی خودسوزی در میان زنان

   25506


موارد خودسوزی که در واحدهای درمانی سوختگی بیمارستان ها دیده می شوند، نشانه ای از وجود مشکلات بزرگتر دارند که عمده آن رواج خشونت علیه زنان است. فریادهای بی وقفه این زن در محوطه بیمارستان بلند، سخت و پر از درد بود. خدای من لطفا بگذار تا من بمیرم! پرستاران در واکنش به فریادهای او دست بکار شده و به وی مورفین تزریق می کردند. «عایشه» دختری 19 ساله است که دچار 70 درصد سوختگی در ناحیه دست ها، پاها و لگن است. گفته شده است که وی به طور تصادفی دچار سوختگی در اثر انفجار گاز شده است و این یک حادثه بوده است، اما براساس تجربه پزشکی و نوع سوختگی اش می توان گفت که این یک مورد از موارد اقدام به خودکشی است. عمه 55 ساله اش که در کنار دختر جوان ایستاده است، به سرپرستار بخش سوختگی می گوید: او همه چیز دارد، پس دلیلی برای خودکشی وجود ندارد. هیچ یک از اعضای خانواده «عایشه» در 12 روزی که وی در بیمارستان بستری بود، به ملاقات وی نرفته بودند، حتی شوهرش. عایشه می تواند در بیمارستان 35 تخت خوابه که تنها فضای تخصصی برای درمان سوختگی در ولایت هرات هست، بستری شود اما او از ازدواج و سوء استفاده های دیگر به تنگ آمده است.  

سرپرستار بیمارستان می گوید: "الگوهایی وجود دارند که ما می توانیم نوع سوختگی را در موارد خودسوزی و یا انفجار گاز تشخیص دهیم. در موارد انفجار گاز معمولا شوهران همسر خود را تا بیمارستان همراهی می کنند و همچنین اغلب زخم هایی جدا از موارد سوختگی بر روی بدن مشاهده می شود. او می گوید که امکان زنده ماندن در این وضعیت بسیار کم است، همانطور که «عایشه» هم فوت کرد.

زن دیگری در این بخش بستری است که خانواده اش او را با نام «حبیبه» معرفی می کنند، اما بعدا وقتی که او می تواند صحبت کند اسم واقعی خود را می گوید و اعتراف می کند که سعی داشته است تا خود را بکشد؛ برخلاف آنچه که خانواده اش اعلام کرده بودند. دکتر می گوید که این زن جوان دچار سوختگی 85 درصد است. وی حین گریه های ناشی از درد بسیاری که تحمل می کرد، گفت که خانواده اش او را مجبور به ازدواج با یک مرد کرده اند که با وی بدرفتاری می کرده است. شوهرش دارای محکومیت جنایی بود و در حالی که او در زندان بود، خانواده اش وی را مورد ضرب و شتم قرار داده بودند. شکایتی علیه برادرزاده زن جوان نزد پلیس محلی تنظیم شده بود، اما هیچ اقدامی روی آن صورت نگرفته بود.  

زمانی که در این اکثر بیماران بخش سوانح سوختگی زنان هستند، این امر نشان دهنده ی مشکلی بزرگ در افغانستان است که عامل اصلی آن خشونت علیه زنان می باشد. اعتقاد بر این است که حدود 87 درصد از زنان افغان حداقل یک بار مورد سوء استفاده در خانه قرار گرفته اند.

در این بخش زنان دیگری چون «لیلا» هم وجود دارند که توسط شوهرش آتش زده شده اند. لیلا که پنجاه سال سن دارد، می گوید: "بعد از یک مشاجره با همسرم خوابیدم که او در خواب بر روی وی نفت ریخته و وی را آتش زده است. لیلا می گوید با حس شدیدی از درد از خواب پریدم."

برادر لیلا می گوید که آنها پایین تنه وی را به آتش کشیدند و حتی حاضر نبودند تا او را به بیمارستان ببرند. وقتی من به نزد وی رسیدم، او در وضعیت بدی بود. من او را به بیمارستان آوردم و با آنکه بیست روز می گذرد، زخم های او بهبود نمی یابند. ما بسیار فقیر هستیم اما من قصد دارم تا یک پرونده قضایی علیه شوهر خواهرم و خانواده اش که بسیار با وی بدرفتاری کرده اند، تشکیل دهم. لیلا پس از گذشت دو ماه رو به بهبودی است ولی نمی خواهد به خانه شوهرش باز گردد.

کارکنان این بخش موارد زیادی از خودسوزی و یا شکنجه زنان با آتش به خاطر دارند. یکی از آنها می گوید: "زنان در افغانستان بدتر از حیوانات درمان می شوند و این تنها دلیلی است که من تصمیم گرفتم در این بخش کار کنم تا به آنها کمک نمایم. هرچند آمارهای بستری خودسوزی در بخش نشان می دهد که این آسیب رو به کاهش است، اما خشونت خانگی در افغانستان هنوز بسیار زیاد است. زنان هنوز خودکشی می کنند، آنها فقط این کار را به شکل های دیگری انجام می دهند. این زنان خاطرات دردناکی از خانه با خود به همراه دارند. برای آنها حتی اگر بهبود یابند، شروع زندگی به معنای شروع جنگی دیگر است.

منبع:

https://www.theguardian.com/global-development-professionals-network/2017/jun/26/oh-god-please-let-me-die-treating-women-who-have-set-themselves-on-fire-in-afghanist

 


نظر شما